۰۲ فروردين ۱۳۹۷ ۱۰:۰۴
کد خبر: ۱۰۴۶

پرشیادایجست شاید تا به حال نشنیده باشید که نوروز در کردستان به روزی می گفتند که کاوه آهنگر بر ضحاک پیروز شده است، که آن روز ، روز نو بوده است و نوروز. مردم بر بلندی کوه ها  آتش می افروختند و  دست در دست هم به رقص و پایکوبی می پرداختند.

از روزی که کاوه بر ضحاک پیروز شد تا امروز مردم کرد، هرسال در اولین روز بهار، جشن پیروزی می گیرند. در حالی که پیشینه نوروز در ایران به بر تخت نشستن جمشید بر می گردد که نشان می دهد پیشینه نوروز نه تنها به دوران مشترک هند و اروپایی بازمی‌گردد، بلکه در میان اقوام کهن‌تر نیز وجود داشته است.

نوروز در میان کردها تقریبا از 15 روز مانده به اول بهار، کم کم آغاز می شود، گندم در آب کردن و نو کردن لباس و تعمیرات خانه و تمیزی از همان میانه اسفندماه آغاز می شود.

چند روز قبل از عید، جوانان روستا نیز بوته‌های خار را جهت فروش به شهر می‌آوردند. خانواده ها آن را تهیه کرده و بر پشت بام می‌گذاشتند. از جمله مواردی نیز که جهت آتش بازی در کردستان کاربرد داشت، فیشک(فشفشه)، ماتاو، تقه، کوزی(کوزه منور) و تیزان(بادکنک) بود.

روز پیش از عید، هم در میان کردها، روز مهمی ست، روزی  که هم لباسها از خیاطی پس گرفته می شود، خانه ها تمیز و آماده نو شدن، همه زنان و مردان با چهره ای آراسته و پیراسته ، لباس های تمیزشان رابر تن می کنند و آماده نو شدن سال اند. آجیل و شیرینی و میوه و برنج و روغن همه برای عید آماده می شوند.

همه اعضای خانواده دست به رنگ کردن  تخم مرغ ها می‌زدند تا با برابر قرار دادن زمین و تخم مرغ، با رنگ کردن آن، زمین را نیز رنگ کرده باشند. بچه‌ها هر یک سهم خود را از تخم مرغ‌ها دریافت می‌کردند و جهت انجام(هیلکه شکینه) به کوچه می‌رفتند؛ رسم تخم مرغ شکستن در سنندج به این نحو است که هر یک از دو نفر تخم مرغ‌هایشان را با دست گرفته و بر روی هم می‌زدند تخم مرغ هر کدام شکست باید آن را به طرف دیگر که تخم مرغ سالم مانده، بدهد.

در سنندج معمولا  شام شب عید، حلوا بوده و غذای اصلی که پلوخورشت است را برای فردای آن روز صرف می‌کردند. در مناطق کردنشین آتش مخصوص نوروز بوده و در چهارشنبه سوری(چوارشه‌مه کوله) به هیچ وجه آتش روشن نمی‌شد و بعد از خاموش شدن آتش خانواده به خانه رفته و شام می‌خوردند.

نوروز، روز تازه نوعروس ها و دامادها بوده.خوانچه‌هایی(هدیه) برای عروس‌های نامزد شده یا دخترهایی که به خانه شوهر رفته بودند، می‌بردند؛ طلا، عطر، دستمال، جوراب، تخم مرغ رنگ شده، صابون، پارچه، ماهی، شربت، سمنو، شیرینی و آجیل و از همه مهمتر سیب سرخ زرورق زده شده از جمله اقلامی بود که در خوانچه‌ها وجود داشت.

مردم سنندج به هنگام تحویل سال آینه تمام قد سنگی یا نیم قد را به دیوار تکیه داده و در دو طرف آن شمعدانی یا شمع روشن قرار می‌دادند و جلوی آن سفره کوچک سفیدی پهن می‌کردند که روی آن سمنوی تزیین شده با روبان قرمز، تخم مرغ رنگ شده، ماهی، شیرینی، آجیل و تنگ‌های رنگارنگ شربت قرار می دادند.

در مناطق دیگر کُردنشین رسم‌های زیادی در رابطه با نوروز وجود دارد که از آن جمله آنها رفتن به کوه و دشت در صبح زود است آنها دست خود را با شبنم تر کرده و بر صورت و لباس خود می‌کشیدند و اعتقاد دارند که اگر کسی مریض باشد، شفا می‌یابد.

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* captcha:
* نظر:
پر بازدیدها
آخرین اخبار
]