۱۲ مهر ۱۳۹۸ ۰۹:۳۰
کد خبر: ۱۱۲۱۱

پرشیا دایجست - زرگر نام روستایی است که در ۱۰۰ کیلومتری غرب تهران، در شهرستان آبیک استان قزوین واقع شده است. کسی نمی داند مردمان روستای زرگر از کجا آمده اند. آنها هم به زبان فارسی و هم رومانو صحبت می کنند، هم اروپایی اند و هم ایرانی. قد بلند و چهارشانه اند با چهره ای آفتاب سوخته.

مردمان این روستا مسلمان و شیعه اند و به دامداری و کشاورزی مشغولند. زنان این روستا نان می‌پزند و دوغ و كره و پنیر و ماست درست می کنند.

آنچه که بیش از هر چیز این روستا را مرموز می کند زبان مردم است. مردم روستای زرگر زبان مادری‌شان رومانو است و همین موضوع آنها را سردرگم کرده است که به کجای این جهان تعلق دارند و هیچ‌كس مطمئن نیست این مردم از چه آب و خاكی ریشه گرفته‌اند؛ اما روایتی هست كه می‌گوید رومانوها طایفه‌ای هستند كه قرن‌ها پیش، از مرزهای شمال ایران وارد شده‌اند و چون زندگی عشایری داشته‌اند در بخش‌های مختلف ایران پخش شده‌اند و به تدریج یكجانشین شده‌اند و كشاورزی و دامداری را پیشه خود كرده‌اند.


بیشتر بخوانید:

سفر به دشت رویایی در ایران

شاندیز؛ ییلاقی زیبا در نزدیکی شهر مذهبی ایران

آرامگاه پادشاه ایرانی فاتح کوه نور

آرامگاه خیام آمیزه‌ای از شعر، هندسه و ستاره‌شناسی


مردم روستای زرگر به وفاداری مشهورند؛ نه اهل طلاق اند و نه اهل بی وفایی و خیانت. زنی که شوهرش می میرد هرگز ازدواج نمی کند، مردی نیز که همسر دارد هرگز به سراغ زنی دیگر نمی رود و اگر کسی خلاف کند، از روستا طرد می شود یعنی اگر چه جسمش در روستاست، اما کسی اعتنایی به او نمی کند. این رسم زرگرهاست که مردمش خیلی روی آن تعصب دارند.

روستایی با مردمان اروپایی در قلب ایران

با اين‌كه افسانه‌ها، زرگرها را به سرزمين‌هاي دور و نزديك نسبت مي‌دهد و آنها را به نقاطي از اروپا مربوط مي‌كند، اما با اين حال آنها عاشق ايرانند و خودشان را ايراني مي‌دانند.

روستایی با مردمان اروپایی در قلب ایران

برای خواندن اخبار گردشگری اینجا کلیک کنید

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* captcha:
* نظر:
]