۲۵ ارديبهشت ۱۳۹۷ ۱۴:۰۴
کد خبر: ۱۳۴۷

پرشیادایجست - شاهنامه فردوسی، در سه بخش اساطیری، پهلوانی و تاریخی، با قصه های از زندگانی مردم و شاهان ، یکی از بزرگترین میراث ادبی ایرانیان است که حالا با گذشت قرنها همچنان راه و رسم زیستن را با زبان شعر، برای مردم ایران و فارسی زبانان جهان، زمزمه می کند.

امروز، 25 اردیبهشت ماه، در ایران ، روزی برای بزرگداشت فردوسی ست. روزی که در تقویم ایرانیان به نام فردوسی بزرگ، شاعر و نظم پرداز شاهنامه نام گرفته. شاعری که در طوس در سال 329 ه. ق. به دنیا آمد و همانجا هم چشم از جهان فروبست. شاهنامه، کتاب فردوسی، بزرگ‌ترین کتاب به زبان پارسی است که در همه جای جهان مورد توجه قرار گرفته و به بسیاری از زبان‌های زندهٔ جهان بازگردانی شده‌است. کتابی که در روزگاری که زبان فارسی دچار آشفتگی شده بود، شاهنامه را به زبان فارسی و با کمتر از 865 کلمه عربی سرود.

شاهنامه، کتابی از شاعر و حکیم فردوسی ست  که بیش از 30 سال در کار نوشتن شاهنامه بود، نامه ای درباره شاهان اساطیری و تاریخی که در دل خود نقد و نظری هم به این شاهان داشت.

شاهنامه، در بخش اساطیری از روز گار نخستین پادشاه ایران(کیومرث) تا پادشاهی فریدون را روایت می کند. بخش پهلوانی (از خیزش کاوه آهنگر تا مرگ رستم)، و تاریخی (از پادشاهی بهمن و پیدایش اسکندر تا گشایش ایران به دست اعراب) تقسیم می شود.

ارتباط شاهنامه با آیین زرتشتی که در قدیم در ایران رواج داشته، در شخصیت های ضحاک و فریدون که شخصیت هایی هستند در اوستا، کتاب زرتشتیان به چشم می خورد. همچنین در شاهناه درباره ظهور زرتشت تا پایان افسانه اسفندیار اشاره شده است.

اما با گذشت قرنها از سرودن شاهنامه هنوز هم نویسندگان، کارگردانان و اهالی تئاتر در ایران و کشورهای فارسی زبان ، داستانهای شاهنامه را دستمایه اثار هنری امروز می کندد که این نشان از هستی و جریان شاهنامه در ایران امروز است.

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* captcha:
* نظر:
پر بازدیدها
آخرین اخبار