۲۱ آبان ۱۳۹۶ ۱۷:۳۴
کد خبر: ۲۳۹

پرشیادایجست - محمود معتقدی، شاعر و پژوهشگر ادبیات ایران، درباره دلیل جهانی نشدن نیما گفت: ادبیات نوآورایران در زمان نیما اصلا در جهان شناخته شده نبود و کسی هم نبود که شعرهای او و  مانیفست او را ، به زبانهای دیگر ترجمه کند. از نظر من این قضیه محل مطالعه است که چرا نیما که کاری جهانی کرد، جهانی نشد که شاید به دلیل مهجوریت زبان فارسی باشد.

محمود معتقدی، شاعر و پژوهشگر ادبیات معاصر ایران، در گفتگو با پرشیادایجست درباره اینکه چرا نیما، که در ادبیات ایران، در حدود 90 سال پیش  در شعر کلاسیک ایرانی، ساختار شکنی کرده، در ادبیات جهان نامی از اونیست، گفت: حرکتی که نیما تحت تاثیر ادبیات فرانسه آغاز کرده بود،  با عنوان جریان شعر نیمایی، در اوایل دهه 40  و50 در ایران رونق گرفت یعنی  در سالهایی که نیما دیگر خودش  نبود. اگرچه شعر نیمایی به عنوان یک فرم تازه شعریود، یک نگرش تازه، در ادبیات.  آن زبان و آن نگاه و منظر شعری، در آن سالها با دست مایه های فکری و انسانی بسیاری همراه بود اما زبان فارسی در جهان زبانی مهجور است.

محمود معتقدی ادامه داد: تا الان مقالات زیادی در باره کاری که نیما کرده، نوشته شده ولی زبان فارسی زبانی مهجور است و ادبیات نوآور ایران در جهان  به خاطر نبود ترجمه های خوب از  این ادبیات ناشناخته مانده است.

این منتقد ادبی گفت:  از طرفی ما نیما را در فضای خودش باید ببینیم، در روزگار بعد از مشروطیت که در آن دوره سد شعر کلاسیک ایرانی کاملا استوار بود.  در آن دوران نیما، هم،  با جابجایی های وزنی در فرم شعری تغییرات اساسی داد و هم در محتوای شعر به لحاظ جهان بینی شعری.  به این معنی که نیما در شعرهایش، از آن جهان فردی در شعر کلاسیک دور می شود و در یک  جهان بینی جمعی،  رویکردهای تازه ای به شعر فارسی می دهد،  بخصوص در منظومه هایش می شود دید که علاوه بر تغییر در فرم، تغییر در محتوای اثر و نوع جهان بینی شعر هم وجود دارد.

معتقدی گفت: شاعران کلاسیک ، برای سالهای بسیاری در برابر نیما ایستادند؛ حتی ناتل خانلری که از اقوام نیما بود. اما نیما سالها شعر خودش را می گفت و مسیر خودش را رفت و بعدها شاملو و نصرت رحمانی و ... به سمت او گراییدند و نیمایی شدند و بعد هم از شعر نیما دور شدند و مسیر خودشان را رفتند.

او دلیل دیگر جهانی نشدن شعر نیما، کلاسیک نشدن شعرهای او به لحاظ زمانی دانست و گفت: دلیل دیگرش هم شاید این است که هنوز شعر نیمایی زمان زیادی از صدورش نمی گذرد و هنوز از منظر ادبیات غرب کلاسیک نشده که مورد توجه و تحقیق و پژوهش قرار بگیرد چرا که در جهان شعرهای خیام و مولانا و حافظ، که شاعران کلاسیک ایرانی هستند،  جایگاهی در تاریخ ادبات جهان دارند اما نیما نه.

ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* captcha:
* نظر:
پر بازدیدها
آخرین اخبار
]