۰۶ آبان ۱۳۹۶ ۰۹:۵۴
کد خبر: ۹۳۹۵

پرشیا دایجستمشهد یکی از مهم ترین مناطق بافت قالی در ایران است و فرش های آن نقش و بافت خاص خود را دارد که قدمت آن به چند سده قبل باز می گردد.

قالی بافی در کلانشهر مشهد در شمال شرق ایران حدود پنج سده قدمت دارد، به طوری که تاریخ یکی از قدیمی ترین فرش های موجود این شهر به دوران صفویه در سال 1556 میلادی و دوران سلطنت شاه طهماسب می رسد. در آن زمان فرش ها در سه درجه کیفیتی در کارگاه سلطان ابراهیم میرزا برادرزاده پادشاه بافته می شد که یکی از بهترین آنها در اختیار کلکسیونر معروف، شیخ سعود آل ثانی قطری، است. یکی دیگر از قالی های قدیمی مشهد متعلق به دوره شاه عباس صفوی در سال 1560 میلادی است. این فرش نیز به دستور شاه برای پوشاندن صحن حرم امام رضا بافته شد.

در قرن 19 و 20  میلادی محبوبیت قالی مشهد رشد چشمگیری یافت و صادرات آن به کشورهای اروپایی آغاز شد؛ ویژگی منحصر به فرد قالی بافته شده در مشهد در گذشته صیقل دادن الیاف الیاف پشمی به کار رفته در آن بود که باعث می شد رنگ را بهتر به خود جذب کند، اما این عمل از دیگر سو باعث کاهش عمر فرش نیز می شد.

تولید فرش های فاخر در مشهد و شهرهای اطراف  در فاصله بین جنگ جهانی اول و جنگ جهانی دوم بار دیگر رونق می گیرد. نفیس ترین قالی های مشهد در این دوره توسط کارگاه های عمواوغلی، مخملباف، صابر، خدیوی، علیپور و شیخ بورنگی، طراحی و بافته شد که اکنون اسم آنان به عنوان برندی برای طرحهای  در مشهد به شمار می رود و شهرت جهانی دارد.

فرش مشهد اغلب با تراکم زیاد (تعداد گره) در رج شمارهای 30 تا 100 بافته می شود به این معنا که این رج شمارها در هر 6.5 سانتیمتر بافته می شود. طرح فرش مشهد "لچک ترنج" یا "افشان" است که معمولا در آن از رنگهای گیاهی و پشم و گونی بهره گرفته می شود.  

*عکاس: محمدحسین طاقی/ تسنیم، رامین صفاری/ مهر



ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* captcha:
* نظر:
]