۲۳ مرداد ۱۳۹۷ ۱۵:۵۰
کد خبر: ۹۵۹۳

پرشیا دایجست - آداب و رسوم و سنت هایی که در مراسم عروسی عشایر وجود دارد، دارای ریشه های تاریخی و کارکردهای مشخص است. عشایر کرمانج خراسان شمالی نیز با حفظ سنت‌های خود مراسم عروسی اقوام خود را جشن گرفته و به شادمانی می پردازند.

عروسی کردهای خراسان امروز فراتر از عروسی‌های رایج است و عملا به جشن بزرگ و همایش فرهنگی در منطقه تبدیل شده است. حضور جمعیت از شهرهای مختلف، هنرنمایی هنرمندان گوناگون، تجلیل از سرآمدان موسیقی و فرهنگ منطقه در برخی عروسی‌ها، حضور زنان با لباس زیبا و رنگارنگ محلی، شعر خوانی شاعران محلی و توجه ویژه به استفاده از نمادهای بومی_محلی در تزیین جایگاه و محیط عروسی و بهره‌گیری از سنت‌های نیک شه واش (شادباش) و دیگر آیین‌های عروسی سبب شده است که هر عروسی به یک جنگ بزرگ فرهنگی و هنری منطقه تبدیل شود.

در قدیم عروسی‌های کردی سه شبانه‌روز و بنا به برخی نظرها و نوشته‌ها از جمله کتاب ارزشمند «رامشگران شمال خراسان» هفت شبانه‌روز به طول می‌انجامید، اما حال به علت تغییر شرایط زندگی بیشتر عروسی‌های کردی در یک شبانه‌روز برگزار می‌شوند.

مردم کردتبار منطقه خراسان بنا به منابع تاریخی نوادگان کردهایی هستند که در زمان شاه عباس از منطقه باختری دریاچه ارومیه برای نگاهداری از مرزهای ایران به این نواحی کوچ داده شدند و بنا به روایتی دیگر شاه عباس آنان را به خاطر تضعیف سرکشی خان‌های کرمانجی و بکار بردن آنان در مقابله با حملات بی‌امان ازبکان، مغول و ترکمن به خراسان بزرگ کوچاند. کردها قبل از زمان صفویه نیز در خراسان سکنی داشته‌اند.

طوایف کرد خراسان که از ایلات کرد ساکن در خاک عثمانی موسوم به چمشگزک بودند،  چون مذهب شیعی داشتند در زمان صفویه به داخل ایران آمده، سپس به خراسان کوچ داده شده‌اند و در اواخر دوره‌ی صفویه به کرد زعفرانلو معروف شده‌اند. این ایل بزرگ از 32  شاخه تشکیل شده که به هر شاخه ‌ایل می‌گویند و در شهرهای اسفراین، بجنورد، درگز، شیروان، قوچان و نیشابور پراکنده‌اند.

عکاس: وحید خادمی/ ایرنا



ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* captcha:
* نظر:
]